101 DoelenPersoonlijke groei

Het oneindige licht

Koude handen. Koude voeten. Ik ken het niet. Alleen als ik net een half uur door de vrieskou heb gefietst zijn mijn vingers onder het vriespunt. Aan de buitenkant dan, vanbinnen gloeit het altijd. Een straalkachel van vlees.

Ruim dertig jaar heb ik dat als niks bijzonders beschouwd; alleen als teken van warmbloedigheid. Welnu, er zit genoeg passie voor tien Barry White albums in dit lijf, maar er bleek toch meer achter te zitten.

Ik had een week of zes veilig in mijn ‘ei’ gezeten. Mijn buik vertelde me dat ik klaar was voor een volgende stap. Ik wilde meer leren over wat ik kan doen met de energie die ik heb ervaren. Ook het volledige afsluiten in mijn ei had zijn tijd gehad. Het is nu nog soms wel eens nodig, maar niet permanent. De sleutel mocht worden omgedraaid.

Lichttunnel
Het is een paar maanden geleden en nog is het lastig om de juiste woorden te vinden. Woorden doen niet volledig recht aan wat er gebeurde toen Hanneke me hielp bij het openmaken van de deur. Tijdens een eerdere behandeling had Hanneke mijn energie in balans gebracht en een aantal chakra’s geopend. Nu waren alle andere aan de beurt. Bij elk energiepunt dat open ging voelde het alsof er een bundeltje licht door me heen ging. Warm en fel. Alsof er een onzichtbare tunnel door je loopt, waar iemand met een zaklamp in schijnt.

Verder, hoger
Uiteindelijk liep de energie uit de aarde dwars door me heen naar boven. Ik stond met mijn voeten plat op de grond, ogen dicht. Verwachtingsvol. En toen gebeurde het: er kwam energie als een schijnwerper omhoog, door me heen , naar boven, naar boven. Tot het ver boven me uit steeg, de hemel in, verder nog. Op dat moment kon ik alles voelen. De aarde, de hemel, de kosmos. In tegenstelling tot wat je zou denken is het niet koud en leeg. Het is druk daarboven. Met de energie van diegenen die verder zijn gegaan. Mijn hart ging open, ik was voor even één met alles wat is. Een ervaring die me diep ontroerde en ik altijd zal koesteren.

Zo. Na dit stukje esoterische lezing zul je wel denken: dit zal het toch wel geweest zijn dan, toch. Nou: het verhaal is nog niet uit. Bij het open zetten van mijn chakra’s hadden we gevraagd of wie dat kon ons een handje wilden helpen. En mijn vaste gasten waren erbij. Tot die dag had ik ze nog niet ontmoet.

Beschermengel
Vrijwel iedereen heeft een beschermer die over je waakt. Naast deze waakhond heb je een gids, die je kan leiden als je niet weet hoe of wat je moet doen. Die avond heb ik beiden gevoeld. Het was net of ik door alletwee werd opgetild. Ik voelde veilige sterke handen op mijn schouders en om mijn middel.

Ik schrok er eerst zelfs een beetje van, zo fysiek was de sensatie. Ook heb ik de naam van mijn gids leren kennen. Openheid is een van mijn voornaamste kernkwaliteiten, maar die naam houd ik voor mezelf. Ik zal hem eigenlijk alleen in gedachten uitspreken als ik een vraag heb waar ik mee zit. En ja, vaak krijg ik nog antwoord ook.

Klaar voor het begin
De ervaringen van deze intense avond heb ik een poosje op me laten inwerken. Het grappige is dat het me aan de ene kant veranderd heeft, terwijl ik voor mijn gevoel gewoon ben zoals ik ben. Zoals ik hóór te zijn. Na een paar weken heb ik nog een keer een sessie met Hanneke gedaan. Nu mocht ik aan het roer. Voelen of en waar ik energie kon en mocht geven. Zoals ik dat wilde.

En dat ging instinctief. Het licht uit de aarde kwam vanzelf. Zonder woorden kwam de hulp die ik vroeg. En als een soort geigerteller werkten mijn handen waar ze hun werk moesten doen. Nu had ik geleerd waar ik voor kwam. Ik was klaar voor het begin.

2 gedachten over “Het oneindige licht

  1. Hoi Harmen,
    Wat bijzonder dat je dit zo hebt mogen ervaren en meemaken.
    Ik ben erg nuchter maar weet zeker dat er meer is tussen hemel en aarde en als ik jouw ervaring lees is dat alleen maar een bevestiging voor mij!
    Maar wat moet je ermee vraag ik me dan af, juist het ontastbare lijkt me zo moeilijk en lastig.
    Je moet echt op jezelf vertrouwen en naar jezelf kunnen luisteren en goed kunnen voelen.
    Is het echt wat je gevoeld hebt of heb je het jezelf ingebeeld??
    Ben benieuwd wat je volgende stappen zijn, ik vind t bijzonder dat je dit zo kunt omschrijven……
    Groetjes Evelyn

    I

  2. Hi Evelyn,

    Goede vraag: wat is echt en wat niet? De realiteit zoals we die ervaren is goeddeels beperkt door wat onze zintuigen aan prikkels kunnen doorgeven en wat onze hersentjes kunnen verwerken (zit eigenlijk ook een stukje in).

    Zelf had ik nooit gedacht iets dergelijks te ervaren, vond ik altijd zweverig gemuts. Voor mij was het echt. En het belangrijkste dat ik heb geleerd is dat mijn gevoel er zelden naast zit; als ik er maar naar wil luisteren.

    Tegelijkertijd realiseer ik me dat het heel persoonlijk is en dat het voor iedereen anders is.

Geef een reactie