Uncategorized

Parels in de modder

Hoop doet levenAfzien is het. In de snijdende kou. Damocles’ zwaard boven de licentie. Elf helden in het heilige geel en zwart die roemloos ten onder gaan. Pislucht in de gracht. Verschaald bierdamp in de wc’s. Het bestaan van een NAC supporter draait om het vinden van parels in de modder.

Die clubliefde doet je iedere keer weer gaan. Een liefde die diep gaat. Je staat er. Niet voor de huidige passanten die van jouw seizoenkaart en bieromzet hun zakken vullen.

Ook niet voor de lekkere meiden op de tribunes. Het is dat gevoel als het clublied gedraaid wordt. De opkomst van onze gladiatoren. De handen in de lucht. Avé. Zij die strijden gaan, groeten u. Het lot van de stadseer verbonden aan het leer aan hun voeten. Een golf van verbondenheid tussen de twintigduizend zielen om je heen.

Schuim op je kin
Dat optimisme ook elke keer. Weken achtereen krijgt je ploeg dik op de kloten. Maar deze keer niet. Want het is een nieuwe wedstrijd, en wij zijn er. Het schuim op je kin. Tussen je vrienden je keel opwarmen. Want ja, je moet nog zeker negentig minuten. Aan ons zal het niet liggen. Stilte is immers gepast op een begrafenis. En N.A.C. zal toch nooit verloren gaan? De publiekslieveling loopt nog een extra rondje. De betonnen bak trilt van verwachting.

De gladiatoren groeten u

Slijmerige muil
De kop van Jut met de fluit seint voor de aanvang. Ons ploeggie loopt naar achteren. En ja hoor, na 5 minuten ligt ‘ie er al in. Typisch. Het wordt weer een middag bier drinken en k*t roepen brom ik naar mijn lotgenoten. De slijmerige muil van de nacompetitie begint al te smakken. En dan begint het. De ruggen krommen zich. Hier en daar blikkeren tanden onder een verbeten blik.

Ongeloof
Bam! 3-1 jonguhBam! Bam! Een paar minuten worstelt Breda en komt boven. Een euforische menigte verwelkomt uitzinnig een onverwachte comeback. Het ongeloof op de hoofden van de titelpretendent als manna voor de massa. De temperatuur loopt op in het voorzichtige lentezonnetje. En de biertaps beginnen oververhit te raken. Voor de zekerheid nemen we er nog maar ééntje. Dan verheuging over een rode kaart voor de vijand. Ha, dit kan wel eens een mooie dag worden.

Onnodig moeilijk
En dat wordt het ook. Vol bravoure wordt na het rustsignaal de coach van de opponent een enkeltje WW aangeboden. Na de hervatting valt uit niets de 3-1. Dolgelukkig vallen totale vreemden elkaar in de armen. Dit was zo nodig! Natuurlijk maakt ons cluppie het zich nog onnodig moeilijk door zelf ook rood te pakken. Dat is traditie. Zonder samengeknepen billen geen feest aan het eind. De man in het zwart blaast af. We zijn weer drie punten weggslopen bij onze nachtmerrie. Zelfs de materiaalman loopt een ereronde.

Euforie

Kleine pareltjes
Dit zijn die pareltjes in de modder. Wedstrijden als deze vergoeden een oersaaie 0-0 in de vrieskou. En potjes waarin de thuisploeg zijn inzet op vakantie heeft gelaten. Deze NAC-PSV zal niet met hoofdletters in de clubannalen worden bijgeschreven. Maar ook kleine pareltjes tellen voor een supportershart.

Geef een reactie